| روششناسی تدریس آزمایشی و مستقل در برنامۀ کارورزی: با رویکرد تدریس پژوهی |
| کد مقاله : 1039-3RDINT (R3) |
| نویسندگان |
|
محمد فقیری *1، فریبا جلیلیان2 1گروه زبان و ادبیات فارسی پردیس شهید مفتح تهران 2گروه علوم تجربی، مرکز شهید شرافت، دانشگاه فرهنگیان، ایران |
| چکیده مقاله |
| چیستی، چگونگی و چرایی تدریس هنوز پس از صد و اندی سال یکی از مسائل مهم آموزشی ایران است. بینش، کنش و رفتار معلمان بیشتر مستقیم، استنتاجی و مکانیکی است و یادگیری به مثابۀ تغییر رفتار چندان اتفاق نمیافتد و آموزش از سطح دانش و محفوظات زیاد فراتر نمیرود. این مسأله در تدریسهای آزمایشی و مستقل کارورزی اجرای خوب را برای دانشجومعلمان دشوار کرده است زیرا آنان الگو و روش خاصی از معلمان در کلاس درس مشاهده نمیکنند و نمیتواند برای طراحی تدریس خود به فراشناخت دست یابند. برای حل آن، نگارندگان کوشیدهاند تصویر روشنی از تدریس، عناصر و روابط آن به دست دهند تا سپهر تدریسپژوهی را روشنتر سازد. پیشینۀ پژوهش نشان میدهد که نگاهی تحلیلی در این راستا نیز چندان مطرح نبوده است؛ نگارندگان سعی کردهاند در مبانی نظری، به این قضیه بپردازند و تحلیلیتر به آن بنگرند. نوع این پژوهش، کیفی و روش آن توصیفیتحلیلی است. در بحث و تحلیل، امکان اجرایی و عملیاتی شدن روشها بیشتر مطرح شده است تا معلمان و دانشجومعلمان بتوانند به طور عملی آنها را در کلاس اجرا کنند؛ یافتههای کیفی این پژوهش بیشتر با نگاه تحلیلی و راهبردهای عملی همراه شده است. در پایان میتوان اینگونه استنباط کرد که تغییر دیدگاه، رویکرد و روش برخاسته از بینش و منش فکری و فلسفی است و میتواند باعث یادگیری به مثابۀ تغییر رفتار شود یا برای آن موانعی پدید آورد. بدیهی است با تغییر روش و رویکرد میتوان محتوا را، اگرچه از تراکم برخوردار باشد، به صورت آسانتری انتقال داد. |
| کلیدواژه ها |
| تدریس، نظریه، دیدگاه، رویکرد، الگو، روش |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
